Popovo polje

Popovo polje

Čitav potez od Trebinja prema Hutovom blatu predstavlja oblast zvanu Popovo polje. Zauzima površinu od 45,9 km² i pruža se na dužini od 31 km, a široko je 1,5 kilometara. U potpunosti je okruženo planinama — Vjetrenik, Gradina, Čavaška gradina, Mala gradina, Vranjak i Bjelasnica sa severa i severoistoka, a Veliki Lisac, Rujnica i Oblo brdo sa juga i jugozapada. Polje je ispunjeno ponorima, a dolinom teče reka Trebišnjica. Na obodu se nalazi pećina Vjetrenica. Klima Popovog polja je sredozemna sa žarkim i suvim letima.

Popovo polje predstavlja jedan od većih paradoksa u Bosni i Hercegovini. Veliko prostranstvo sa najplodnijom zemljom u regionu koje je udaljeno od mora desetak kilomatara vazdušne linije, danas je skoro potpuno pusto i nenaseljeno.

U normalnim okolnostima i svakoj iole uređenoj zemlji očekivali biste sve potpuno drugačije, da plodna dolina u istočnoj Hercegovini bude generator razvoja cele države. Ovako je samo prazan prostor sa sećanjima i pokojim starcem koji pamti dana kad je bilo života na obalama Trebišnjice, koja je i sama u Popovom polju dobrim delom nestala.

Od demografske katastrofe do mogućeg razvoja turizma

Jedna od najplodnijih podloga u jugoistočnom delu Evrope, sa obiljem vode, dovoljan je preduslov za postojanje razvijene poljoprivrede, a blizina mora, koje je doslovno s druge strane brda, okruženost Dubrovnikom i Trebinjem te blizina Mostara mogla bi biti savršena odskočna tačka za najbolji ruralni turizam na Balkanu.

U stvarnosti, Popovo polje predstavlja nepregledan niz napuštenih sela koja se izmenjuju duž magistralnog puta između Ljubinja i Trebinja. Idealno, da dok se vozite prema nekom od tih odredišta ili tražite predivnu pećinu Vetrenicu, manastir Zavala ili neki od desetak impresivnih kulturno-istorijskih spomenika u ovom delu BiH, da se zapitate kako je moguće da je ceo taj prostor potpuno pust.

U svim selima Popovog polja, službeno, ne živi danas više od trista ljudi, a u stvarnosti je taj broj bar dvostruko manji. Zemlja je istina na pojedinim mestima obrađena i izgleda lepo za fotografisanje, ali pustoš sela i ruševine kamenih kuća deluju deprimirajuće.

Pruga je okosnica razvoja

U Popovom polju nekad je bilo mnogo više života nego danas. Razlozi njegovog napuštanja i odlaska ljudi su brojni i mnogi nisu strogo vezani samo za hercegovački lokalitet. Ipak, ukidanje pruge 1. juna 1976. godine, koja je od Čapljine preko Popovog polja na jednu stranu vodila do Dubrovnika, a na drugu do Bileće, prvi je od niza razloga.

Ćira je za Popovo polje bio više od života, uz železničke stanice rasla su mesta, razvijala se okolna sela. Kad je otišla pruga, a Jadranska magistrala dodatno dobila na značaju, mogli su i ljudi poći da traže sebe negde drugde. Enigmatično je, čak i danas poprilično nejasno, da je ona država u vreme svog najvećeg razvoja ukinula prugu, a samim time i železnički promet prema svom najvećem turističkom dragulju. Život u Popovom polju bio je kolateralna šteta te odluke. Danas trasom pruge prolazi regionalni put, koji je uvršten u biciklističku ponudu Hercegovine. Međutim, na svom dužem putovanju kroz Popovo polje nisam video ni jednog biciklistu.

Delovi članka preuzeti su sa sajtova www.panacomp.net i www.b92.net .


1 thought on “Popovo polje”

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *